پیشگفتار
نویسنده: دلآرام میرزاآقا ترقیخواه، تحلیلگر کسبوکار و متخصص تحقیقوتوسعه
در جریان درگیری نظامی 12روزه میان ایران و اسرائیل، سطح نااطمینانی در فضای سیاسی و اقتصادی کشور بهطور چشمگیری افزایش یافت. اگرچه بازتاب این تنش در بسیاری از حوزههای اقتصادی مشهود است، صنعت ساختمان نیز بینصیب نمانده و با چالشهایی جدی روبهرو شدهاست. ماهیت سرمایهبر، بلندمدت و وابسته به متغیرهای کلان اقتصادی، این صنعت را در برابر تکانههای امنیتی و ارزی آسیبپذیر میکند. نوسانات نرخ ارز، جهش قیمت مصالح، اخلال در زنجیره تأمین، کندی جریان نقدینگی در پروژهها و عقبنشینی بخشی از سرمایهگذاران، از نشانههای بارز این فشارند.
در همین بازه، با تشدید فضای امنیتی، موجی تازه از اخراج کارگران مهاجر افغان نیز به راه افتاد؛ این مسئله با توجه به نقش پررنگ نیروی کار مهاجر افغان در فازهای اجرایی و عملیات عمرانی، فشاری مضاعف بر روند ساختوساز وارد کردهاست.
با توجه به سهم قابلتوجه صنعت ساختمان در اشتغال و جذب سرمایه داخلی، واکاوی رفتار تصمیمگیران این بخش در شرایط پرریسک کنونی، ضرورتی دوچندان دارد. این مقاله، با تکیه بر دادهها و گزارشهای معتبر، تلاش میکند تصویری روشنتر از فضای تصمیمسازی فعالان صنعت ساختمان در مقطع پس از درگیری نظامی ترسیم کند و در ادامه نیز، چارچوبی کاربردی برای مدیریت ریسک و سرمایهگذاری در این شرایط پیشنهاد میدهد.